آمریکای لاتین از جمله مناطقی است که در سیاست خارجی ایران از اهمیت روزافزونی برخوردار می باشد. این منطقه در بر گیرنده امکانات وسیعی در زمینه منابع طبیعی و ظرفیت های بالقوه اقتصادی است.. به عنوان مثال، بر اساس منابع نفتی کشف شده در ونزوئلا، این کشور رتبه اول را در جهان از نظر ذخیره منابع نفتی از آن خود کرده است. هدف این پژوهش بررسی جایگاه آمریکای لاتین در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در سالهای 94-1376است. هرچند در بسیاری از دهه ها این منطقه به دلیل مجاورت جغرافیایی به عنوان حیات خلوت آمریکا مطرح بوده است، اما امروز در پرتو روندهای سیاسی جدید همچون جهانی شدن و منطقه گرایی، دیگر نام بردن از حیات خلوت چندان با واقعیت تناسب ندارد. فضای تعاملات بین المللی در بستر چنین روندهایی به سمت گسترش و بهره گیری از ابزار دیپلماسی حرکت می کند. بنابراین، در چنین چارچوبی جمهوری اسلامی ایران با درک الزامات منطقه گرایی و ضرورت ارتباطات فرامنطقه ای، تلاش می کند تا روابط خود را با کشورهای آمریکای لاتین پیش ببرد.

کلید واژگان: ایران، آمریکای لاتین، سیاست خارجی، منافع ملی